سخنرانی در دانشکده علوم اجتماعی28 آبان 1388
سوال اینست: آیا می توان "شورش انتخاباتی" یا "جنبش اعتراضی برآمده از انتخابات" را محصول تقابل دو دین دانست؟
از طرفی این نظریه که در ایران، جدال بر سر دو نوع مذهب است. مذهب نظم موجود و مذهبی که خواهان تغییر آن است. هر دو از زبان، اصول و نمادهای مذهبی برای مقابله با هم استفاده می کنند. ( رنگ سبز، الله اکبر، نماز جماعت...). ارجاعات تاریخی به سنت دینی نیز بسیاراست. ( جنگ جمل، واقعه ی عاشورا، مسجد ضرار). قدرت رسمی با تکیه به دین به سیاستش مشروعیت می بخشد و معترضان نیز با استفاده از نمادهای دینی به مقاومت برخاسته اند. آیا وجود این نمادهای دینی می تواند نمایانگر تقابل دو دین باشد؟ برخی از تحلیل گران از جدال دو دین در ایران سخن گفتند. برخی این شرایط را مصداق همان نظریه ی مذهب علیه مذهب یا با تحلیلی دیگر عرصه ی جدال میان اسلام سیاه و سبز خواندند(1).

بیش از سی سال پیش، شریعتی در وصیت نامه اش، از سه قطره خون نوشت که بر چهره ی دانشگاه ما همچنان تازه و گرم است و آرزو کرد که کاشکی می توانستم این سه اذر اهورایی را با تن خاکستر شده ام بپوشانم تا در این سموم که می وزد نفسرند.
دیوارهای خوابگاه دانشجویان ما اما دیروز بازخونین بود. خون گرم و تازه ی دانشجویانی که این بار نه روز روشن در کلاس درسشان، که نیمه شب در خوابگاهشان مورد هجوم قرار گرفتند. آنها که حافظه ی زنده ای داشتند، از تکرار واقعه ی 18 تیر سخن می گفتند. حافظه ی مکتوب من اما، 16 آذر 32 را به یادم می آورد.